Seter irlandzki
Chluba Irlandii Seter irlandzki to rasa psów, która należy do grupy wyżłów w sekcji wyżłów brytyjskich oraz irlandzkich, w typie seterów. Klasyfikacja FCI oświadcza, że rasa ta podlega próbom pray. Seter irlandzki spośród innych seterów cechuje się najmniejszą wagą, lecz jednocześnie jest wyższy i najszybszy. Seter irlandzki na polowaniu zazwyczaj lepszy był przy koniu nisz przy myśliwym. Seter irlandzki, jak sama nazwa wskazuje jest chlubą kraju zwanego Irlandią. Jednak wywodzi się on z Hiszpanii, Francji oraz także Macedonii. Rasa tego psa pochodzi od długowłosego spaniela. Seter irlandzki powstał w wyniku skrzyżowania czterech ras; spaniela wodnego i setera angielskiego oraz springer spaniela i pointeriera. Początkowo - kiedy rasa jeszcze się rozwijała - do kolory przywiązywano nieszczególną uwagę. Główną cechą, na którą kładziono nacisk, były właściwości myśliwskie. Seter irlandzki sprawia przyjazny wyraz. Jest zbudowany harmonijni i proporcjonalnie. Jego sylwetka jest niezwykle szlachetna. Jeśli zaś chodzi o jego użytkowość jest pies użytkowy, przeznaczony przede wszystkim do intensywnej pracy w polowaniach na ptaki.
Bohater disneyowskiej produkcji Dalmatyńczyk to jedna z ras psów, która należy do psów gończych, posokowców oraz ras pokrewnych. Wraz z rodezjanem klasyfikuje się ją do sekcji ras pokrewnych. Nazwa tych psów wywodzi się od Dalmacji, krainy, gdzie w średniowieczu wykorzystywano je jako psy gońćze, w późniejszych stuleciach zaś jako psy obronne. W wieku XVIII sprowadzono je do Wielkiej Brytanii. Zanim tam jednak dotarły odbywały długie podróże. Ich nazwy w różnych regionach to: wyżły regusańskie lub legawce dalmatyńskie (w krajach basenu Morza Śródziemnego) oraz psy galicyjskie (Francja). Szczególną popularność rasa dalmatyńczyk zdobyła dzięki produkcji Disneya, zatytułowanej "101 dalmatyńczyków" oraz filmowi tak samo zatytułowanemu i jego kontynuacjom. U rasy tej spotkać się można z wrodzoną głuchotą, więc osobniki tej rasy poddaje się badaniom audiometrycznym. Długość życia dalmatyńczyka wynosi przeciętnie od dziesięciu do dwunastu lat. Dalmatyńczyk to bardzo inteligentny, czujny, zrównoważony, towarzyski i przyjacielski. Może być doskonałym psem domowym.