Fotografowanie ptaków
Fotografowanie ptaków to jedna z najtrudniejszych rzeczy w tym fachu. Tutaj nie chodzi już tylko sprzęt, ale o całą masę "podchodów" i czynności, jakie trzeba wykonać by chociaż mieć szansę na dobre zdjęcie. Mieć dobra szansę nie oznacza, że to zdjęcie się zrobi. Szczególnie jeśli chodzi o fotografowanie ptaków drapieżnych, takich jak orzeł, jastrząb lub myszołów. Polowanie na drapieżnego ptaka, to prawdziwe przedsięwzięcie. Zaczyna się od wyboru miejsca, w okolicy którego taki ptak poluje. Fotograf do lasu musi pójść z druga osobą, oboje muszą w skórę wetrzeć sobie "naturalny zapach", by dzika zwierzyna nie wyczuła ich obecności. Trzeba pamiętać jeszcze, że ptaki drapieżne mają doskonały wzrok. Dlatego na ptasie "łowisko" muszą wybrać się dwie osoby. Fotograf skrywa się w uprzednio przygotowanym do tego celu szałasie, a druga osoba ostentacyjnie opuszcza teren ptasich łowów, robiąc przy tym niech hałasu. Tak, żeby ptak widział osobę odchodzącą z jego terenu. Jeśli ptak da się nabrać, to fotograf może przystąpić do pracy, nie ma jednak aż tak łatwo. Minie sporo czasu, zanim ptak wyruszy na łowy - drapieżcy bowiem są niezwykle ostrożni. Niekiedy mija kilka godzin, nieraz nawet dwa, trzy dni, zanim fotograf dostanie swoja szansę. Bywa też, że kilkadziesiąt godzin skrywania się w szałasie nie przynosi żadnego efektu i fotograf do domu wraca z niczym. Nie ma jednak innej możliwości sfotografowania prawdziwie dzikiego, żyjącego na wolności drapieżnego ptaka.
większość gatunków ptaków źle znosi zimowe dni. Dlatego też wiosną i jesienią widzimy niebo zasłane kluczami odlatujących lub przylatujących ptaków. Najczęściej ptasie wędrówki kojarzymy z dzikimi gęsiami i kaczkami, trzeba jednak wiedzieć, że wędruje znacznie więcej gatunków. Przykładem jest chociażby niepozorna sikora modra. Sikora modra (zwana Modraszką) to ptak chroniony należący do grypy mniejszego ryzyka. Sikora modra to ptak w Polsce dość powszechnie spotykany, jego cechą charakterystyczna jest upierzenie. W tym miejscu ciekawostka: część piór Modraszki pokryta jest niewidoczną dla człowieka warstwą ultrafioletowej barwy. W ciągu roku sikora modra wyprowadza dwa lęgi - składając za każdym razem od siedmiu do trzynastu jaj. Większość populacji sikor (karmionych przez nas słoniną) zostaje w Polsce na zimę. Są jednak osobniki, które łącząc się w małe stada migrują do południowej Francji. Co ciekawe - sikor zima w Polsce przybywa. Powodem są wędrówki skandynawskich okazów, które uciekając przed srogimi mrozami przylatują do Polski.